کولبران مرگ و صاحبان رنج اینجایند
(برای کولبران ده‌ره‌ناخی)
بشر همواره در پی یافتن رزق حلال و راه های سالم و طراحی شده برای آن بوده است.همواره به دنبال یافتن عوامل و آثار خویش بوده و علاقه‌مند است بداند چه چیزی باعث تفاوت مالی میان اقشار جامعه می شود.بهره های دنیوی،ثروت و نعمات الهی باران رحمتی است که از یزدان پاک بر بشر ارزانی می شود.گنج به شرط رنج یک قانون است.سودای به کف آوردن گنج بی تحمل رنج و سختی یک سودای خام و ناپخته است  و گنج داران عالم، چه از خود و چه از پیشینیانشان از رنج بردگان بوده اند.

ولی رنج بردن اینجا....
گاه مرگ نصیب انسان می کند.در مسیر های سخت و دشواری که چهارپا هم از آن توان گذر ندارد.و مردمان شریفی که برای به دست آوردن روزی حلال از کوه های سخت میان گرمای جهنم گونه و سرما و برف و بوران طاقت فرسا و استخوان سوز از جان خود،مایه می گذارند.همسران و پدران زحمت کشی که نمی خواهند سر شرمندگی جلوی زن و بچه هایشان خم کنند و از این رو به کولبری روی می آورند.آنان کولبران مرگ اند.
رنج بردگان عالم اند اما گنج به کف آمده‌اشان چیست؟
کسانی که در سرما نایلکس هارا جای پالتو بر خود میآپوشانند و چکمه‌هایشان را تا زانو بالا می کشند. بارهای چند10کیلویی را به دوش می کشند و با دستمزد اندک و از هیچ بهترشان روانه منزل خویش می شوند چه بسا این کار منزلگه آخرشان نباشد.
رنج بردگان بی گنج انگار این بار هوای فریاد برآوردن کرده‌اند آنان که هر روز زندگی خودرا می فروشند و برای لقمه‌ای نان حلال تیر و سختی و گذر از کمین مرزبانان را متحمل می شوند.
نوای زندگی آنها گرچه هر روز تکرار می شود اما هیچ گاه دلنشین نبودە است.یک نغمه و آواز همیشگی و یک داستان واقعی از رشید مردانی که هر روز در نوار های مرزی با کول هایشان شاید به دیدار مرگ می روند.ده تا هشتاد ساله هیچ مهم نیست...
تازه! دکترا و لیسانس و دیپلم و سیکل هم نمی شناسد....
اینجا مرز است و جنگ برای نان و از پا درآوردن سختی های زندگی....
صاحبان گنج اما آن افرادی اند که با تلفن هایشان جنس هایشان را جا به جا می کنند و در آخر با پیامک دریافت شده و دیدن صفرهای زیاد جلوی ارقام بزرگ و گنده حسابشان تبسم پیروزمندانه‌ای می زنند. و همزمان با آنها مردمان دیگری بارهای سنگین را روی شانه های تکیده خود می گذارند و از راه پر مشقت و بی رحم زندگی به دشواری عبور می کنند.اینجا زن و مرد نمی شناسد و تعدادشان از انگشت دست و پایمان هم گذشته،آنان که با چند اسکناس که از سر رضایت نیست برای روشن ماندن اجاق خانه شان هرکاری می کنند که مبادا خاموش شود شعله و زرد شود رخسار بچه هایشان.
مردمان این دیار چشم امید به مسئولان دوخته اند تا شاید کم شود فاصله میان دست و زبانشان.
بیکاری، سیستم سرمایه گذاری نامناسب،عدم توجه کافی به مناطق مرزی،رشد نامطلوب اقتصادی و چندین مورد دیگر... همگی به ازدیاد تعداد کولبران اضافه می کند.
وارد کردن کالاهایی که اجازه گمرکی ندارند قاچاق است.اما از دید مردم کالای وارداتی آنها اگر به ضرر افراد جامعه نباشد روزی حاصل از آن حلال است.
در این مسئله که بسیاری از افراد از سر ناچاری قامت خود را زیر بار خم می کنند شکی نیست.ولی هیچ نهاد دولتی یا حتی غیر دولتی نیز وجود ندارد که از آنها در شرایطی که اسیب می بینند حمایت کند.کسانی که از این راه امرار معاش می کنند روزی به دست آمده را حلال می دانند در حالی که قانوناً این کار از نظر دولت مشکل دارد .
بیکاری باعث شده تا افراد جویای کار مناطق مرزنشین به کولبری روی بیاورند این در حالی است که اگر اشتغالزایی در منطقه به شیوه صحیح وجود داشته باشد و سرمایه گذاری مناسب در این مناطق به رشد برسد این میزان به حد چشمگیری کاهش می یابد و کمتر به حادثه های ناگوار بر می خوریم.پدر چه آسان در کودکیمان نان می داد غافل از این که هیچگاه ندانستیم پدر برای نان همه جوانی و عمرش را با تمام سختی های نهفته در پس کارش فدا می کرد.
 شایسته فتحی




طبقه بندی: فرهنگی و هنری، اجتماعی، ادبیات/شعر، تاریخ، تسلیت ها، شایسته فه‌تحی،
برچسب ها:هورامان هه‌ورامان‌هانه‌به‌رچه‌م-کتابخانه‌ هورامان؛یانه‌وکتێبووهه‌ورامانی-هه‌ورامان-هۆرامان-اورامان-اورامانات-دزآور(زاوه‌ر)-لهون-نوسود-هورامان تخت ژاورود-پاوه-نودشه(نۆتشه)زرده-پریان-رێژاو(ریجاب)-کندوله-ته‌وێڵه(طویله)-بیاره-ساور-نودیجه-حلبچه(هه‌له‌بجه)-خۆرماڵ مریوان-سروآباد-کرمانشاه-کردستان-دالانی-ایلام-کامیاران-روانسر-جوانرود-چهارقلعه‌عبدالملکی(زاغمرز-زینوند-حسین‌آباد-امیرآباد هورامی های شمال ایران)-عکس-شبک(شه‌به‌ک)-سنجار- کاکه‌یی-یارسان-ساور-نودیجه-زازا-زازاکی)-قلعه قروه-چورژی-هانه‌به‌رچه‌م-هۆمایون محه‌مه‌دنژاد،وه‌سیه‌ت په‌ی مه‌زهه‌ری،سه‌فه‌ره‌کێ گالیوێری،کولبران مرگ و صاحبان رنج اینجایند (برای کولبران ده‌ره‌ناخی):خانم شایسته فتحی،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 27 مرداد 1395 توسط همایون محمدنژاد
.: Weblog Themes By Abdollah Habibi :.