"تعهد به زبان: یک تعهد اجتماعی"/ارسالی از دکترمهدی سجادی

صرف ‌زبانور یک زبان بودن برای شعر  سرودن کافی نیست. 
برای این کار باید فرض کنید که اصلا" زبا‌نتان را نمی‌دانید و از نو به کشف آن برخیزید. 
نویسندگان یا شاعران، پیش از آن‌که معماران روح بشر باشند، پاسداران زبان خویش‌اند. تعهد شاعر در مقابل زبانش نیمی از تعهدات اجتماعی اوست. تعهد در مقابل ادبیات، از تعهدات اجتماعی اوست. 
کسی که زبان خود را بلد نیست و ادبیات خود را نمی‌شناسد، به صرف تقلید از این و آن شاعر نمی‌شود. اول باید این درد را حس کند: درد زبان را، و این را وظیفه‌ای برای خود بداند. نمی‌توان پذیرفت که فقط اجتماعی بودن به اصطلاح، کار را خاتمه می‌دهد و تمام می‌کند، نه؛ کافی نیست.
شعر یک حادثه است. حادثه‌ای که زمان و مکان مسبب‌ آن است، اما شکل‌بندی‌اش در «زبان» صورت می‌گیرد. پس تردیدی نیست که برای آن باید بتوان همه امکانات و ظرفیت‌های زبان را شناخت و برای پذیرایی از شعر آمادگی یافت.

برچسب ها:هه‌ورامان‌هانه‌به‌رچه‌م-کتابخانه‌هورامان،یانه‌وکتێبووهه‌ورامانی-هه‌ورامان-هۆرامان-اورامان-اورامانات-دزآور(زاوه‌ر)-لهون-تخت-ژاورود-پاوه-نوسودـ نودشه (نۆتشه)زرده-پریان-رێژاو(ریجاب)-شریف‌آباد-زاغه-کندوله-گەورەجوـ ته‌وێڵێ-بیاره-ساور-نودیجه-هه‌ڵه‌بجه-خۆرماڵ-مریوان-سروآباد-کرمانشاه-کردستان-دالانی زاوەرـ سنندج-چهارقلعه‌عبدالملکی(زاغمرز-زینوند-حسین‌آباد-امیرآباد)هورامی های شمال ایران)عکس-شبک-سنجارـ باجلان-کاکه‌یی-یارسان-ساور-نودیجه-زازا-زازاکی-قلعه قروه-چورژی-هومایون موحه‌ممه‌دنژادـ سه‌فه‌ره‌کێ گالیوێری ـ وه‌سیه‌ت په‌ی مه‌زهه‌ری ـ یانەوخەما،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 17 دی 1397 توسط همایون محمدنژاد
.: Weblog Themes By Abdollah Habibi :.