هەورامیەکاوسەرنیشتوو(شوماڵوو) ئێرانی ، پەی کوردەکاوسووریەی خەمبارێنێ/حامی نیکبەخت عەبدولمەلکی

در این چند روزی که از حمله‌ی وحشیانه‌ی ترکیه به کوردستان ڕۆژئاوا می‌گذرد و چهره‌ی نفرت‌انگیز فاشیسم ترکی در قاب پست‌ترین موجوداتی همچون اردوغان وحشی که شوربختانه در هیأت ظاهر انسان نمایان هستند می‌گذرد موجی از نفرت و واکنش را از سوی جامعه‌ی دردمند کورد شاهد هستیم و بنده به سهم کورد بودنم هم از این روزهای تلخ ملّت کورد تلخکامم و هم به یکایک پیامها و پست‌های فضای مجازی ارج گذاشته و می‌نهم و سر ارادت فرود می‌آورم و دلم می‌خواهد هر پستی که در پشتیبانی از ملّتِ در رنج در کوردستان ڕۆژئاوا می‌بینم نه یک بار که هزار بار لایک کنم امّا در این چند روز هر چه تلاش می‌کنم متنی برای این دلهای داغدیده و این خونهای به جوش آمده بنویسم نمی‌توانم، احساس می‌کردم 
انگار واژه‌ها یاری‌ام نمی‌کنند اما امروز در دلم حرف دیگری افتاده که:
این منم که از واژه‌ها دلسردم و از دست کلام رنجیده‌ام،
این منم که حس می‌کنم آنچه از سِحرِ سخن امید داشتم، نمی‌کنند!
چرا هر واژه تیری نمی‌شود تا بر دلِ این جانیانِ آدمخوار بنشیند ؟! 
چرا سیلِ واژه‌ها بنیانِ این ظلم و نابرابری‌ها را بر نمی‌کَنَد ؟! 
انگار همین دیروز بود که از تبِ تنِ کوبانی و شنگال و جای‌جای‌ِ دیگر کوردستان داغِ داغ بودیم و هنوز در سوز و گداز که امروز را اینگونه داغ بر داغ افزوده ببینیم !! چرا این فریادها گوش فلک را پاره نمی‌کند ؟!

از واژه‌ها دلگیرم، 
از همدردی سیرم، 
از درد لبریزم، 

در هر لحظه‌ای که در حال نوشتن پیام همدردی و شعار محکوم کردن جنگ هستیم که البته کار درست و نگاه زیبایی است، آنجا، در ڕۆژئاوا ، صدها کودک و هزاران انسان بی‌گناه و پاک و آشتی‌خواه در آتش جهلِ جنگ‌افروز و وحشیانه‌ی اردوغان پست می‌سوزند. به گواه تاریخ، ملّت کورد همیشه آشتی‌خواه بود و هرگز متجاوز نبوده و عجبا که همیشه مورد تجاوز دیگران قرار گرفته !!! ...

"بەرخودان ژیانه: مقاومت زندگی است" 

شعار این روزهای کوردستان ڕۆژئاوا، که برای ملّت کورد هرگز و هیچگاه این جمله شعار نبوده و برآمده برای امروز کوردستان نیست، این رمز ماندگاری و سرفرازی ملّت کورد بوده و هست در همیشه‌ی دوران‌ها و در لایه‌لایه‌ی جوامع کورد، دست‌کم همین یک سده‌ی گذشته را مرور کنیم خواهیم دید که مفهموم "بەرخودان ژیانه" بر تارَک ملّت کورد چون خورشید می‌درخشد چه در مبارزات با دشمنهای متجاوز وحشی که کوردلانه خاک کوردستان بزرگ را نشانه گرفته بودند و چه در مبارزات با ناملایمات اجتماعی و اقتصادی زندگی و ... تردیدی ندارم که اگر روزی خوبیهای ملّت‌ها را برشمارند ملّت‌ کورد قابل ستایش‌ترین خواهد بود، ملّتی که تجسّمِ بی‌ کم و کاست مفاهیم زیبای مقاومت و مهربانی و بخشندگی و آشتی‌خواهی و شادی است و تجلّی لطایف و زیبایی‌ها، حنجره‌ی آوازها و نغمه‌های ناب‌ و دست‌افشانِ پایکوبی‌های مستانه ...

از واژه‌ها دلگیرم ! که چرا چون خنجری تا مغرِ استخوان پلیدان نمی‌روند ؟! دلم می‌خواهد سیلِ خونِ به جوش آمده‌مان بنیانِ دشمنانِ ملّتم را بَرکَنَد .
خاک کوردستان در هر چهار گوشه‌اش از خونِ کورد آب خورده است و تنها جنگلِ بلوط‌های مقاومی که در دامانِ این ملّت پرورده شده‌اند در آن می‌رویند و سبز می‌مانند.  
کور باد آن دیده که نتواند بیند!

این چند روز با دیدن عکس‌های زنان و دختران مبارز کورد در کوردستان ڕۆژئاوا که به مفهموم زن معنای تازه‌تر و زیباتر و گسترده‌تری بخشیده‌اند، یاد روزهای جنگ داعشیان وحشی در کوبانی افتادم، انگار همین چندی پیش بود که در تبِ داغ کوبانی می‌سوختم و با دستان تهی به واژه‌ها پناه آوردم و سروده‌ای برای کوبانی سر دادم اما این بار دست و دلم به سلام شعر نمی‌رود و دلم سخت از واژه‌ها گرفته که چرا چون آوار بر سر دشمنان ملّت کورد فرو نمی‌‌ریزند ؟! 

حامی
۹۸/۷/۲۰

اگر چه دلم از واژه‌ها و سروده‌ها رضا نیست اما آنقدر با سنگِ واژگان می‌کوبم تا خدا هم به ستوه آید و دری به روی ملّتم بگشاید. شعر کوبانی با تکرار ڕۆژئاوا پیشکش باد.

برای كوبانی
در حیرتم
بر ما شرم است
یا غرور
بد از تو دور باد
دور ،
كه گیسوان دختران و زنانت را
دندانه‌های تفنگ‌ها شانه می‌زنند
تو با این شیرزنان
در اَمانی
كوبانی .
با هزار دستِ بی تفنگ
از این خشمِ فروخورده مُشت
در این سوگ
بر سر و سینه می‌كوبیم
اینجا
كه 
آنجا
تو بی دستِ یاری ما
تنها
می‌دهی قربانی
كوبانی .
كنون
تو در این دلِ پُر خون ،
_ كُردستان _
این تنِ تب دار ازین داغستان
به سانِ جانی ،
كوبانی .
هزار دریا موج
خون 
در سینه‌هامان می‌خروشد
كه تو بمانی ،
كوبانی .
حامی نیكبخت عبدالملكی
27/7/1393



طبقه بندی: فرهنگی و هنری، اجتماعی، تاریخ، شهرها و روستاهای هورامان، حامی نیکبه‌خت عه‌بدولمه‌لکی،
برچسب ها:هه‌ورامان‌هانه‌به‌رچه‌م-کتابخانه‌هورامان،یانه‌وکتێبووهه‌ورامانی-هه‌ورامان-هۆرامان-اورامان-اورامانات-دزآور(زاوه‌ر)-لهون-تخت-ژاورود-پاوه-نوسودـ نودشه (نۆتشه)زرده-پریان-رێژاو(ریجاب)-شریف‌آباد-زاغه-کندوله-گەورەجوـ ته‌وێڵێ-بیاره-ساور-نودیجه-هه‌ڵه‌بجه-خۆرماڵ-مریوان-سروآباد-کرمانشاه-کردستان-دالانی زاوەرـ سنندج-چهارقلعه‌عبدالملکی(زاغمرز-زینوند-حسین‌آباد-امیرآباد)هورامی های شمال ایران)عکس-شبک-سنجارـ باجلان-کاکه‌یی-یارسان-ساور-نودیجه-زازا-زازاکی-قلعه قروه-چورژی-هومایون موحه‌ممه‌دنژادـ سه‌فه‌ره‌کێ گالیوێری ـ وه‌سیه‌ت په‌ی مه‌زهه‌ری ـ یانەوخەما،هەورامیەکاوسەرنیشتوو(شوماڵوو) ئێرانی،پەی کوردەکاوسووریەی خەمبارێنێ/حامی نیکبەخت عەبدولمەلکی،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 21 مهر 1398 توسط همایون محمدنژاد
.: Weblog Themes By Abdollah Habibi :.