کوه دالانی ،درجغرافیا وطبیعت وتاریخ منطقه اورامان لهون جایگاه ی ویژه دارد،که درقسمت معرفی رشته کوه های اورامان به آن اشاره شد.

انسان هیچگاه خاطرات خوش ودوران درس ومدرسه رافراموش نمی کند،خاطره ای ازمعلم گرامیم که تبریزی بودندرابرایتان نقل می کنم:روزی درمدرسه مدادرنگی های آقای قادروسیمی یکی ازهمکلاسی هایم گم شد،آقای پرایی به دانش آموزان گفت که هرکس آن هاراسرجایش بگذارد، تنبیهش نمی کنم وگرنه همه کلاس راتنبیه می کنم متأسفانه کسی اعتراف نکردوآقای پرایی تمام کلاس را تنبیه سختی کردکه من بسیارناراحت شدم،چراکه من دانش آموززرنگ وبااخلاقی بودم (البته،دراین رابطه تروخشک باهم سوختند).بعدازاتمام درس به منزل بازگشتم،درراه رفتن به خانه،موشی راگرفته ودرنایلونی انداختم وآن رادرجیبم قراردادم ومی خواستم انتقام خودم راازآقای پرایی بگیرم.بعدازساعتی چندبه محله(هانه قالاوا)ودرکنارقهوه خانه آقای محمدمصطفایی (محمدلیلاخی)رفتم ودرآن جامعلم خودآقای پرایی رادیدم،ودریک لحظه چشم به هم زدن موش رادرکت آقای پرایی قراردادم.آقای پرایی بعدازاتمام تدریس گفت:بچه هامی خواهم سیگاری بکشم ودستش رابه جیب کتش جهت درآوردن سیگاربرده وناگهان موش دریک حرکت به طرف کلاس جهیده وکلاس تعطیل شد،وباوجودپافشاری آقای پرایی من اعتراف نکردم تااین که مادرم ازمن خواست معلمم رابه خانه دعوت نمایم درمنزل مسئله موش راگفته وآقای پرایی آنقدرخندیدکه بیهوش شده وپدرومادرم باآب پاشیدن برروی سروصورتش اورابیدارکردند،ومن به عنوان تواضع دست اورابوسیدم.

      ازهمان دوران کودکی آوازخوانی راتمرین می کردم ولی به عنوان احترام کمتردرجمع آواز  (گورانی)می سرودم.همزمان باشروع جنگ و آوارگی همراه باخانواده به مریوان مهاجرت کردیم واکنون درروستای قلعه جی(شهرستان سروآباد)زندگی می کنم،2پس و1دختردارم،پسربزرگم معلم آموزش وپروش شهرستان سروآباد بوده وپسردیگرم دیپلم می باشدوخودم هم به رانندگی مشغول هستم .

   بابسیاری ازخوانندگان مشهوراورامان آوازه خوانی کرده ام،که درنوارهاوکاست هاموجودمی باشد،خوانندگان قدیمی ومشهوردزآوربه آقایان مرحومین نادر نادری ونادرمحمدی واحمدپسرفتح الله  اشاره می کند.